tangoa
askotan esaten didate bohemio hoietako bat naizela.
egia esan ez dit gehiegi inporta hau naizen edo ez, baina tangoa latza da (nik jende horrekin lotzen det, ez dakit zentzurik duen edo ez) gustatzen zait tangoa, baina barnetik datorrena, ez 5 azukre kilo bota ondoren geratzen dena, tango bassatia, mingarria, bihotzetik ateratzen dena, sentimentuen goratzea ekartzen duena, irrazionala. gorroto ditut pausoak milimetrikoki neurturik egiten dituzten dantzari profesional hoiek, tangoarten oinarria, ni erakartzen nauena ahazturik aktuatzen baitute horrela.
badakit klasikoegia dela baina ikaragarri gustatzen zait tango famatuenetako baten (famatuenaren?) bukaera:
De noche, cuando me acuesto
no puedo cerrar la puerta,
porque dejándola abierta
me hago ilusión que volvés.
Siempre llevo bizcochitos
pa tomar con matecitos
como si estuvieras vos,
y si vieras la catrera
cómo se pone cabrera
cuando no nos ve a los dos.La guitarra, en el ropero
todavía está colgada:
nadie en ella canta nada
ni hace sus cuerdas vibrar.
Y la lámpara del cuarto
también tu ausencia ha sentido
porque su luz no ha querido
mi noche triste alumbrar.

Zabaldu
del.icio.us
"Tirikiténa, beltza, morena
Ontza bat txokolate
goizian onena"
Mikel Urdangarinek ere tango zoragarriak ditu, bai horixe...
ella fitzgerald | 2007-11-22 - 23:26:04 GMT 2 #