mis textos son hardcore aunque no escuches los gritos

diaspora denik eta kokaleku zailenetakoa da.  bitan zatitzen garelako,  gorputza leku batean eta bihotza bestean dugulako. hemengoek ez gaituztelako ulertzen baina hangoek erez. hemen ez garelako osorik sentitzen baina han ere ez. beti erdizka, beti osatu gabe, beti noraezean.

nik esan ohi dut gipuzkoako zaraitzuar diasporaren parte naizela, gutxitan dudan arren joateko aukera oso lotua sentitzen naizelako maila emozionalean, sufritzen dedalako ikusten nola desagertzen doan, nola paraje hori jende gabe geratzen doan ta nola hango euskera berezia (napoleon euskaltzaleak oker ez banago euskalki kontsideratzen zuen zaraitzuera) desagertua den jada.

gaur errealitate gordina da sakabanaturik gaudela munduaren zehar. eta ez luke zertan txarra izan... arrazoiagatik ez balitz. munduaren zehar gehien sakabanatu gaituzten arrazoiak gudak, jazarpena eta lana baitira. geure lurra maitatzea, geure jendea maitatzea izan da askotan gure jenaren artetik alde egiteko arrazoia. eta honek sufrikario hau guztia dakarkigu, diaspora inoiz ez baita naturala izango (izango balitz diaspora izateari utziko bailioke) kokaturik dagoen lur berri hortan.

aspaldidanik dut bideo bat egitearen asmoa diasporatik aportazio bat bezela zaraitzu eta orokorrean pirinioen egoeraren inguruan.asteburuan nere alderantzizkoa den (hau da, zaraitzun bizi den eta izatekotan diaspora hemen duen bat) batekin egon naiz, eta esan dit ekialdeko gazteria bilduko dela hemendik gutxira. han izango naiz ba.

hilabete kargatuak datorzkigu, aurreko urtetako martxan. ondo ondo.

<>raimonek oso abesti polit bat idatzi zuen diasporaren inguruan "he deixat ma mare" izenekoa.

hor doa euskerazko itzulpen librea (nerea da asike izan ditzake falloak saiatuko naiz ordena errespetatzen beraz pixkat artifiziala gera daiteke)

<>NIRE AMA UTZI DUT

<>nire ama utzi dut

bakarrik

xativako kale zurian.

nire amak beti

<>itxoiten du

joan nintzen bezela bueltatzea.

utzi ditut maite nauten

lagunak eta anaiak

eta amak bezela espero dute

lehen bezela bueltatzea

hona etorri naiz

<>uste baitut  esan diezazkizuedala

nire hizkuntza maltratatuan

oraindik ere anaitzen gaituzten

hitz eta gertakariak

oraindik ere pertsonen artean pertsona garela

sentiarazten diguten

hitz eta gertakariak

beldurraren aurkako borrokan

odolaren aurkako borrokan

minaren aurkako borrokan

gosearen aurkako borrokan

oraindik ere anaitzen gaituzten

hitz eta gertakariak

ezberdintzen gaituenaren eta

gure artean arrotz sentiarazten gaituenaren

aurkako beharrezko borrokan

nire ama utzi dut

eta anaiak ere bai.

lagunak eta etxea utzi ditut

eta lehen bezala bueltatzea

espero duen jende guztia.

eta uste dut ondo egin dudala

eta uste dut ondo egin dudala

badakit, badakit, badakit,

kale zurira bueltatuko naizela

baina orain hemen,

baina orain hemen,

uste dut hau ere badela nere etxea

eta bihotza zabalik

esan diezazuekedala

zuei guztioi:anaiak

ANAIAK

<>