bakardadea
euskal herriak festetan daude. denak ez, baina asko.
<> jende pila ateratzen da, erlazionatzen da eta abar.
aste batean gauza pila gertatu zaizkit, baina ez dut inor kontatzeko.
pila atera naiz, baina ez dut inor berarekin egoteko.
ta etxean jendea dago, komunikazioa da ez dagoena.
uda omen da urteko garai alaiena, baina justu nere bizitzan ta momentu hontan bakardadearen espresio bortitzena da ikusten dudana, ta hau ez da hain justu nik alaitasunaz dudan irudia.
<> larunbatean eta igandean atera naiz donostira (ta gaur ere seguruna) zerbait hobearen bila, zure bila. zu nire zelda ilun honetatik ateratzen lagunduko didazun hori.
baina zonbiak ikusi ditut, rutina gorrotatua ikusi det, aislamentua, irainak inkluso (baina hori etzan bakardadeagatik). gaur aterako naiz bakardadea borrokatzera berriz ere, bai baitakit borrokatu gabe ez dagoela lortzerik, saiatu gabe ezin dudala zelda ilun hau suntsitu.
<> askok diote bakardadea oso egoera ona dela. " bai, baina zuk bilatua bada"· pentsatzen dut nik hori entzutean
Zabaldu
del.icio.us
egi haundia "zuk aukeratua bada"
ni ustet bakardadea ona dala ere. Hau da, bakardadean egoteak niri gauza positibo asko aportatu dizkit, nahiz ta sufritu ere egin dodan bakardadean egoten.
Aportatu egin didana, autoanalisia izan da. hau da nor naizen ni gehio jakitea.
Ez dakit nun irakurri nuen.."dekonstruktibismo" hitza....klaro! bakardadean zure pertsonalitatea deskonstruitu egiten dozu.....gerorako base solidoagoetan konstruitzeko.
Zementoa gogor egoteko, lehenengo bigun egon behar da. Bihotza gogor sentitzeko, bigun egon behar da noizbait.
Txarrena ene ustetan pasibitatea da...los planetas dioten moduan "por k nunca pasa nada". Hori da txarrena, sentitzea hori. Hilda sentitzea. Gorrotoa edo amodio aurrera joateko energia ematen dute, baino de la nada, no se saka nada.
bueno marikonazo, muchos besitos
anxio | 2007-08-26 - 14:56:45 GMT 2 #